Preek, gehouden op 30 augustus 2020, PG Grootegast en Sebaldeburen bevestiging ambtsdragers en wijkmedewerkers, 1 Johannes 4,11-18

Ds. Rina Mulderij

Gemeente van Jezus Christus, We kunnen in deze tijd liefde zeer goed gebruiken. De liefde voor elkaar om goed voor elkaar te zorgen, dat de één de ander niet aansteekt. Liefde om aan elkaar te denken, om te zien naar voor wie afstand eenzaamheid kan betekenen, wie nog minder gegroet wordt in het voorbij gaan. Wie om aandacht zoekt, maar het ook weer lastig vindt om op die anderhalve meter te blijven staan. Wie niet goed hoort of ziet, wie aan huis gekluisterd is. Waar je op school weliswaar elkaar kunt zien, maar waar het soms ook moeilijk is: je wilt dicht bij die ander zijn, maar je ‘vergeet’ niet met opzet even je oude oma, die je ook niet kunt missen. We staan er samen voor in deze tijd, oud en jong. We zorgen ervoor dat we elkaar niet besmetten en dan moeten we een andere groep niet de zwarte piet toespelen, want die daar, die zijn de schuldige. Het is volhouden uit liefde voor elkaar, want we kunnen niemand missen uit onze familie, vriendenkring en gemeenschap. Waar doen we dan dus goed aan?

Het is zoeken naar een basis in ons bestaan, een gemeenschappelijke grond, waarop we samen kunnen staan. Ik geloof dat liefde die basis is, die ons in deze tijd er door heen kan helpen. Liefde die niet zichzelf zoekt, maar die denkt aan de ander. Waar het niet gaat om “ik wil”, “ik sta in mijn recht”, of “ik weet het beter”. Het is voor iedereen zoeken naar waar doen we goed aan. De behoefte om elkaar te ontmoeten is sterk. Dat herken ik ook. In de eerste drie maanden van de intelligente lockdown kon ik op één hand tellen dat ik het dorp uit was geweest en dat was minder dan gewoonlijk. Geen handjes schudden is ook zo iets: ook ik ‘vergeet’ het op een ondoordacht moment, maar ja, je bent gewend om elkaar te groeten, even te ervaren: hoe gaat het met jou? Met een betekenisvol gebaar kun je soms meer zeggen. Iemand zegenen die op het sterfbed ligt of samen de handen vouwen voor gebed. Een hand op de schouder om te laten ervaren: je staat er niet alleen voor.

Liefde is in ons leven belangrijk. Johannes de briefschrijver wil zijn gehoor ervan doordringen dat God liefde is, de bron van waar uit wij leven. Het is de basis voor ons geloven in de breedste zin van het werkwoord. Liefde vraagt om doen. Niet dat we haar dood redeneren, haar van alle kanten hebben bekeken, maar er verder niets mee doen. Liefde vraagt van ons dat we de stap naar de ander zetten: het is grond om ethisch te handelen. We moeten wat doen, als we die naaste zien, die een appél op ons doet: wenden we onze ogen af van de wonden van de ander of zien we dat wij op die plek hadden kunnen zitten? Dat wij dan het zouden zijn, die vol verlangen zouden uitzien naar redding?

Liefde vraagt om lief te hebben net als het leven vraagt om geleefd te worden. Liefde is een drijfveer om je ergens voor in te zetten. Dat kan via de voedselbank, helpen waar geen helper is. Ook in onze gemeenschap hebben wij elkaar nodig uit liefde, waar Gods liefde voor ons er eerst is. Die liefde van God strekt ver, verder dan wij ooit zouden kunnen bedenken. In Zijn liefde voor ons heeft God de Vader de Zoon gezonden om ons te redden van wat het ook is, dat ons gevangen houdt of waar we denken: ‘ik red het zelf wel, heb ik niemand anders bij nodig.’ Maar als je hier doordenkt, zie je dat je met veel meer mensen verbonden bent dan alleen maar jouzelf, dat jij in jouw vrijheid ook om een ander moet denken. Als je over de grenzen van anderen gaat, straft dat zich uiteindelijk af, want dan beperk jij de vrijheid van die persoon in.

Ook in onze gemeenschap van geliefde broeders en zusters hebben wij het nodig dat wij naar elkaar omzien, ons inzetten voor het gebouw, want het duurt niet lang meer of er staan steigers in de kerkzaal. Ook voor onze onderlinge relaties hebben wij mensen nodig die uit liefde voor gelovigen naar elkaar omzien en dat we elkaar ook wat afwisselen in het zorg dragen voor elkaar. Dat kan al klein, door een aantal adressen te bezoeken of degene te groeten die naast je zit hier in de kerk en belangstellend te vragen naar hoe het gaat met de ander in deze vreemde tijd. Om weg te blijven bij een jeugddienst, als dat weer kan, wanneer er soms een bandje voor in de kerk staat of wanneer dingen in de dienst anders zijn, maar vraag ook eens een jongere uit oprechte belangstelling naar zijn of haar beweegredenen in geloof: deel ook zelf wat van jouw geloof uit, niet als blauwdruk van, maar: “zo ervaar ik God, zo geef ik handen en voeten aan mijn geloof. Ik vind het soms moeilijk om met God verbonden te blijven. Om in de geest van Jezus te leven, dat God in mij is en ik in Hem.” Er is vast wel iets dat ú of jíj kunt doen uit liefde die God ons geschonken heeft.

God is liefde: het is meer dan wat mooie woorden op papier. Het vraagt om een levenswijze, waarin je opstaat en leeft zoals God het bedoeld heeft. Vrij van angst, vrij van zonde, vrij van het oordeel, vrij om te leven, eeuwig leven, vrij om te hopen op Gods rijk dat komen zal en wij zullen vrij zijn om lief te hebben, om die meest voortreffelijke weg te gaan. Om het hemels spoor te blijven volgen, want wie in de liefde blijft, blijft in God en God blijft in jou. Amen.

Contactgegevens

Protestantse gemeente Grootegast/Sebaldeburen

Goede Herderkerk, De Gast 2, 9861 BM te Grootegast

0594-613073

Contact via email