Preek gehouden op 31 december 2019, Psalm 143 voor PG Grootegast en Sebaldeburen

Preek gehouden op 31 december 2019, Psalm 143 voor PG Grootegast en Sebaldeburen

Ds. H.C. Mulderij

 

Gemeente van Jezus Christus,

 

’t Is weer de laatste dag van 2019. De laatste uurtjes tikken weg en we hebben oliebollen onder handbereik. En naar welke oudejaarsconference ga jij straks kijken? Er valt best wel wat te kiezen: Claudia de Breij, Martijn Koning, Freek de Jonge, Dolf Jansen en Vincent Bijlo. De traditie van de oudejaarsconference, het oude jaar uitluiden met een lach en terugblikken op het jaar, is in Nederland in de jaren vijftig van de afgelopen eeuw ontstaan. De cabaretier Wim Kan is hier de grondlegger van [https://isgeschiedenis.nl/nieuws/geschiedenis-van-de-oudejaarsconference]. Één van de pijlers van deze traditie stamt uit de oudejaarspreken in de kerk. De voorganger keek deze avond terug op het jaar dat bijna ten einde was. Wat was er in de gemeente gebeurd, dat passeerde de revue.

 

Vanavond pak ik dan ook mijn kans om hier in de Goede Herderkerk ons 2019 eens bij langs te gaan. Ik doe niet alles uit den treure, want dan zitten we er nog wel even. Dan komen we tot in den eeuwigheid niet klaar – o, wacht even: dat is wel iets om naar toe te leven vanuit geloof. Euhm… zullen we maar zeggen tot ongeveer ons bakkie koffie of thee thuus: dat moet ik wel kunnen redden.

 

Het is een jaar met storm en opklaringen geweest in onze gemeente. Hoogte- en dieptepunten wisselden elkaar af. We mochten de doop bedienen aan vier jonge kinderen en aan één volwassene. Een gemeentelid heeft belijdenis van het geloof afgelegd. Er zijn diverse huwelijksjubilea gevierd: wat fijn dat we met elkaar de trouw hoog houden, die we eens voor Gods aangezicht hebben gebracht. Maar er zijn ook mensen die wij moeten missen aan de dood: 28 gemeenteleden zijn dit kalenderjaar overleden; mensen met een naam, een gezicht. Mensen met wie wij zijn opgetrokken. Die hun spoor in geloof hebben voltrokken en die om Gods aanwezigheid hebben geroepen, gesmeekt. Waar ze zagen net als de dichter van Psalm 143 dat zij voor God staan met alles wat er in hen is aan goedheid en schuld, waar ook wij een beroep mogen doen op Gods trouw en rechtvaardigheid, omdat niemand van ons onschuldig voor God staat.

 

Er valt aan elk van ons wel iets te ontdekken, waar wij de mist in zijn gegaan en waar wij schuld hebben opgebouwd jegens God en elkaar. Dit gegeven uit deze Psalm zie ik als een aansporing om goed voor God te leven. Ga niet bij de pakken neerzitten, alsof dit niet te veranderen valt, of laat maar zitten. Dat kom ik hier in deze Psalm niet tegen. De dichter ziet Gods trouw. Hij denkt na over Gods daden. Hij ziet Gods werken en wil dan maar één ding: bij God horen. Gods aanwezigheid opslurpen als dorstige aarde – ergens is dat een hele mooie beeldspraak, want van die dorst van droge aarde hebben wij deze zomer weer gemerkt. Wat van God komt, wil de dichter tot zich nemen. Hij wil van Gods liefde horen; in Hem vertrouwen; verlangen naar de weg die God hem wijst en dat hij in alles wat hij doet, dat Gods wil daarin de voorrang krijgt, want hij is Gods dienaar. Hij ziet het tekort, de zwakte van de mens, die mens die ook hij is, maar dat weerhoudt hem niet om heel zijn leven onder Gods naam te plaatsen. Zo mogen ook wij er in staan, dat we zien dat we zondigen, verkeerd doen, waar we schuld opbouwen: dat we dat mogen gebruiken om in Gods genade omgevormd te zullen worden tot bevrijde mensen. Dat vraagt openheid om te blijven leren, om in Gods school van het leven onderwezen te blijven worden. Op deze manier bouwen wij verder aan Gods Rijk, maar dat doen we niet zelf: Gods geest geeft ons daarin leiding (vers 10).

 

Ook in onze gemeenschap voelen mensen zich verantwoordelijk om te werken in deze wijngaard van God op het gebied van bestuur, het bezoekwerk, het dienen van de armen, waar elke maand de diaconie zich inzet voor de voedselbank – dat vraagt om een lange adem, want Jezus zei het al: de armen heb je altijd bij je. Ook op de diverse terreinen zoeken we naar gemeenschapszin. Het meest zichtbaar wordt dit in de puzzel die voor in de Schaapskooi hangt: een groot aantal puzzelstukjes zitten op hun plaats, maar we missen nog wel wat stukjes. Om welke reden ook: ze hangen er niet. Dat geeft zorg. Ook kende dit jaar woelige tijden: onverwacht zijn mensen opgestapt. Waar we zochten naar een stap verder in de restyling, het groot onderhoud van ons gebouw. Waar we zorg hebben om hoe het verder moet met het pastoraat na het vertrek van Hennie Stuut-Vogelzang. Daar zijn we met elkaar voor verantwoordelijk: dat ligt niet in de handen van een paar personen. Maar we mogen onze handen hier wel voor inzetten: in gebed, in het aanpakken om als Gods dienaar of dienares te zijn, dat we doen wat ons past.

 

We hebben dit jaar ook gezocht naar onze kracht als dorpskerk. Tijdens de gemeenteavond was dorpskerkenambassadrice Jolanda Tuma bij ons te gast en zij nodigde ons uit om te delen wat wij konden doen als kerk voor ons dorp. In februari hebben wij weer onze jaarlijkse stamppottenbuffet gehad, waar we samen hebben gegeten en elkaar ontmoet hebben. In maart waren er groothuisbezoeken, waarin we over het thema “Een goed gesprek” bijeen zijn gekomen. Dat zijn waardevolle samenkomsten, waarin we delen wat ons bindt.

 

Voor ons dorp hebben wij op diverse gelegenheden ons ingezet. Ik noem de film “Des hommes et des Dieux” in april in het Witte Kerkje, waar er stil kon worden gestaan bij welke keuze jij in geloof zou maken. In mei was er een tentdienst tijdens de feestweek van Grootegast, waar de drie kerken van ons dorp een Sing in hadden georganiseerd. Een dikke week geleden hebben we met de House of Blessing en de Morgenster een kerstwandeling gehad, waar over de driehonderd mensen uit onze dorpen en daarbuiten langs pleisterplaatsen in het kerstverhaal hebben gewandeld. Volgens mij mogen we dat wat meer doen: verder kijken dan onze eigen gemeenschap, zoeken naar wat ons bindt en zo de goede boodschap vertellen aan onze dorpsgenoten, die Jezus niet kennen.

 

Mooie diensten trekken ook mensen. Zo mochten wij met Palmpasen kinderen van de Jan Kuipersschool verwelkomen: de optocht met heel veel palmpasenstokken trok door onze kerk. In juli, vlak voor de schoolvakantie heeft de kinderkerk een zomersterrenfeest georganiseerd: ik zag onder andere K3, Max Verstappen op de rode loper voorbij komen. Tijdens de Startzondagdienst kwam er een herder langs, die naar zijn tien verloren schapen zocht: die waren verdwenen, nadat hij van de Struuntocht terug was gekomen. Ook hebben we in november ’s ochtends en ’s middags onze overleden gemeenteleden en geliefden herdacht met een lichtje. Het is mooi om te zien dat deze traditie veel mensen troost geeft in deze tijd van herdenken.

 

Ook met andere dorpen in het Westerkwartier hebben we naar contacten gezocht: op de fiets en lopend van dorp naar dorp hebben we onderlinge banden aangehaald via een Kerkenestafette. Diverse kerken waren open om bezichtigd te worden, om even een bakkie te doen en aansluitend bij terugkomst konden de deelnemers samen eten. Muziek brengt ook mensen samen zoals de korenavonden met het mannenkoor Westerlauwers en de musical Messiah van El Shaddai eind oktober plus de jeugddienst met Jildou Bakker. Samen naar iets toe werken verbroedert en verzustert: die lijn willen wij het komend jaar doorzetten. Dat doen we ook al in de groepen die er zijn, zoals de vrouwengespreksgroep, de middaggroep, de groep Sjaloom, de catechisatie voor groep 7 en 8, de jeugdgroepen, waar vrijwilligers zich inzetten om dit stipje op deze aarde te laten oplichten onder Gods hoede.

 

Zo merk je: we doen het met elkaar. Elk met de talenten die we ontvangen hebben. Soms lukken er dingen, soms ook niet. Maar in alles, wat we doen, willen we God aanroepen, dat Hij er bij is. Dat Hij het kwade wil wegnemen, ons de kracht schenkt om het negatieve te boven te komen, want zonder Hem zijn wij niets. Ook voor het komend jaar willen wij aanpakken, wat gedaan moet worden. Dat doen wij met Gods trouwe leiding, die ons brengt, waar Hij ons wil hebben. Mogen wij op God altijd vertrouwen, wat het nieuwe jaar ons ook brengen moge. Amen.

Contactgegevens

Protestantse gemeente Grootegast/Sebaldeburen

Goede Herderkerk, De Gast 2, 9861 BM te Grootegast

0594-613073

Contact via email