Preek, gehouden op 24 maart 2019, preektekst: Lucas 3,21-23 (uit: Bijbel in Gewone Taal), bij doop Jacob Vledder

Ds. H.C. Mulderij

Gemeente van Jezus Christus,

Hoe blijf je in je leven op God afgestemd? Dat je zijn weg gaat en doet wat Hij als Vader uit liefde van ons vraagt. Dat vraagt om onderhoud, dat je aan deze relatie als kind zijnde werkt. Dat je deze band weet te verbinden met jouw leven. Dat je getuigt, dat je van God houdt. Het gaat om jouw kindschap te onderstrepen, dat we allemaal een geliefd kind van God zijn. Dat is onderdeel van onze identiteit, wie we zijn. Dit kindschap nemen we mee, waar we ook gaan, wat we ook tegen komen in het leven. Op de goede tijden en ook op de slechte tijden, die we deze week ook hebben meegemaakt met een man in Utrecht, die onschuldige mensen vermoord heeft, die onderweg waren naar school, werk, familie en vrienden. Waar wie hulp wilde verlenen, ook met de dood bedreigd werd. Dat was geen mooie start deze week. Toch hoop je dat het goed gaat met allen die jou lief zijn, waar mensen ver af en dichtbij zorgen hebben, dat hen geen kwaad zal overkomen. Door die zorgen kun je soms je afgesneden voelen van God – ze lijken je helemaal in bezit te nemen, dat er geen ruimte overblijft om de lijn met God open te houden. Dat je God onderweg op het spoor komt. Soms achteraf herken je Hem in de wegwijzers die je verder hebben geholpen, de juiste richting op.

Het is opvallend dat na de doop Jezus hier in het evangelie van Lucas bidt. Op deze manier laat Lucas zien hoe Jezus zijn werk als Messias, als Zoon van God opvat. De doop is hier een belangrijk onderdeel in het grote verhaal van Jezus. Op de belangrijke punten in het leven van Jezus bidt hij: bij de verheerlijking op de berg (Lucas 9,28-36), voordat hij gearresteerd wordt (Lucas 22,39-46), richt Jezus zich tot de Vader. Zo markeert hij die momenten, doordat hij de persoonlijke band met God aan haalt. Dat hij vanuit de hemel kracht haalt, dat in alles wat hij doet, dat hij verbonden is met de Vader. Na de doop laat Jezus zien dat hij open staat voor goddelijke aanwezigheid in zijn bestaan. En hij krijgt direct antwoord op zijn gebed: de hemel opent, de Geest daalt en er klinkt een stem, die Jezus moed in spreekt.

Ik besef ook dat wij zo’n ervaring op het persoonlijk gebed niet zo snel zullen meemaken.Sommigen van ons ervaren geen reactie op gebed. Dat kan hen erg moedeloos maken. Maar zou het ook niet met een manier van kijken te maken hebben? God is namelijk geen automaat, waar als je er een euro aan gebed in gooit, dat je er dan gelijk een kant en klare oplossing uit krijgt. Ik zou eerder zeggen dat het een soort surprise-ei is, waar het afwachten is, wat je zult krijgen. Soms zit er niks in – zo lijkt het. Soms is er geen direct antwoord, alsof je dat zo van God zult ontvangen. Bidden vraagt om geduld hebben, zien dat God een ander plan met de geschiedenis van mensen kan hebben, waar het gaat ook om de langere baan in plaats van om op de korte termijn. We kijken dan vanuit onszelf er tegen aan en we zien niet dat God al met ons een gesprek begonnen is en dat Hij op ons antwoord hoopt. Net als in de doop laat het gebed zien dat God al op ons ja heeft gezegd en dat Hij op ons wacht, dat wij ook ja op Hem zullen zeggen. Dat wij ons leven laten leiden, doordat wij in alles wat we doen, ons afstemmen op God. Ook al weten wij soms niet wat wij met Hem aan moeten of waar Hij zwijgt.

Toch hoopt God dat wij met Hem de communicatie gaande houden. Dat wij op wat wij als zwijgen, als stilte van God zien, dat wij dan ons niet van Hem afkeren, maar dat wij in deze stilte het weten vol te houden. Dit is niet altijd eenvoudig: we hebben nog al eens de neiging om al te menselijk te reageren: dat als jij niet, dan ik ook niet. Dan maak je de afstand tussen God en jou groter en dat is niet nodig.

Wat dan wel? Ik denk dat we naar Jezus mogen kijken, hoe hij het gebed met God vorm geeft. Hij zoekt op belangrijke momenten het gesprek met God. Hier doet hij dat aan het begin van zijn werk voor het Koninkrijk van God in woord en daad. Dat laat ons zien, dat wanneer wij op de drempel naar iets nieuws staan, dat wij onze handen mogen vouwen en God vragen om kracht, danken dat Hij er voor ons is. En bidden kun je overal: je hoeft niet per se een rustige plek in je huis op te zoeken, maar de binnenkamer zit in je hart. Die draag je overal met je mee. Dat is een prettige, vertrouwensvolle gedachte, dat je niet eerst je hoeft terug te trekken, maar in het rumoer van het leven van alledag is er altijd een plek, waar je in gebed heen kunt gaan, waar er rust is.

God is geen verre God, maar een God die ons nabij is. Dat vraagt om intieme, heilige taal, die zoekt naar verbinding. Een grote gemene deler hierin is het Onze Vader: dit vormt de gemeenschap van gelovigen als kinderen van God. We mogen delen in het kindschap met Jezus als de geliefde Zoon van God, want Jezus heeft ook met ons gedeeld in ons mens-zijn via zijn geboorte en in de doop. Als Jezus via de doop deelt in onze zondige staat, in onze kwetsbaarheid, dan mogen we zo ook delen in Zijn opstanding. De doop is voor ons een uitnodiging om ook zelf opgewekt, bevrijd te worden uit zonde. Om achter Jezus aan te gaan, ook in zijn houding ten aanzien van God de Vader, dat wij biddend op weg mogen gaan. Dat wij de lijn met God open houden. Vandaag word jij, Jacob, gedoopt op jouw ja voor God. Ook jij mag een nieuw mens zijn, die via het water van de doop gered wordt om bij God te horen, als een geliefd kind van God. Amen.

idee voor bidden, verder lezen

Contactgegevens

Protestantse gemeente Grootegast/Sebaldeburen

Goede Herderkerk, De Gast 2, 9861 BM te Grootegast

0594-613073

Contact via email