Preek gehouden op 14 oktober 2018, PG Grootegast-Sebaldeburen, Marcus 10,17-31

Ds. H.C. Mulderij

Gemeente van Jezus Christus,

Hoe maken wij als gemeente het verschil voor onze groep kinderen en jongeren? Het is een vraag die bij mij de laatste tijd blijft hangen. Deze vraag is niet alleen bestemd voor de predikant, kerkelijk werker, kerkenraad, maar ook voor jou: wie van ons weet een jongere die we hier of op straat zien, positief te verbinden met geloven, wat ons kracht geeft voor het leven van alledag? Hoe pak jij dat aan? We komen verscheidene kinderen en jongeren tegen, in ons gezin, familie, tijdens ons werk of sporten of in onze vrije tijd. Je begint niet direct met praten over dat je met Jezus een relatie hebt – enkele uitzonderingen daar gelaten, maar ik merk dat daar best wel een allergie tegen dat soort mensen bestaat. Je gaat niet gelijk als opening van gesprek naar de kernvan wat jouw leven zin geeft en dat vinden we ook best wel moeilijk, want “hoe zeg ik dat alsgewone gelovige nou goed?” Sommigen hebben daar geen goede woorden voor of het komt er hakkelend uit, zoekend naar passende woorden voor hoe beleef ik mijn geloof nu zelf? Op welke wijze kan ik authentiek handen en voeten geven aan hoe ik het doe?

Er is een zekere verlegenheid in onze gemeente over hoe vertel ik over geloof, over mijn relatie met God. Je wilt niet bekend staan als een soort evangelist op een zeepkist, midden op het dorpsplein. Vaak is beginnen over de gewone huis-, tuin- en keukenonderwerpen goed genoeg. Wat zie je? Wat ervaar je? Soms weten oudere mensen niet goed wat ze met kinderen en jongeren aan moeten. Iedereen die 20, 30, 40, 50, 60 en 70, 80 en zelfs 90 plus is, elk van ons is ooit jong geweest. In een andere tijd dan nu, maar ieder weet, wat het is om kind te zijn. Dat er een tijd was dat je droomde van een andere wereld, van een goede baan, waar je wat voor een ander kon betekenen, dromen dat je beroemd, rijk zou zijn, dromen dat je iets zou doen, wat niemand anders kon doen, dromen hoe je deze wereld beter zou maken dan dat je haar hebt aangetroffen. Wilde je juf, brandweer, dokter worden of net als jouw vader en moeder gelukkig in de liefde zijn, dat je dat goede van hen door zou geven aan jouw kinderen, kleinkinderen of aan kinderen die een steuntje in de rug nodig hebben, die op jouw pad komen met vragen.

Wie heeft voor jou het verschil gemaakt? Wie heeft jou verteld over Jezus’ liefde voor mensen? Of misschien is het wel een wat: de muziek die je hebt geleerd op de zondagsschool, achter ’t orgel, dat je zo’n overweldigende ervaring met de natuur hebt gehad, dat je niets anders dan Degene diedit alles heeft geschapen, hierachter kunt zien. Ga dat eens bij jou zelf na: wie heeft jou gezien en jou verteld over geloven, de verhalen van Abraham, Isaak en Jakob, de goede boodschap vanJezus? ... Misschien zie je nu jouw moeder voor je, je vader, grootouders, buren bij wie je kind aan huis was, een meester, juf, die levendig over Bijbel vertelde. Wellicht was een coach, trainer een voorbeeld, of iemand anders die jou liefdevol en vol aandacht benaderde, wanneer je vragen had. Iemand die tijd voor jou maakte of die tijdens een saai klusje jouw dag lichter wist te maken met een goed woord, een passend gebaar. Die het over een andere boeg gooide en jou uitnodigde.

Ook ik heb die mensen en gebeurtenissen gehad, die bepaald hebben, dat ik er bij ben gebleven. Ondanks dat ik jong belijdenis heb gedaan – op mijn zeventiende, achteraf gezien misschien wel erg jong – heb ik ook een periode tijdens mijn studie meegemaakt dat ik weinig tot niet in de kerk kwam. Ik bleef wel bidden, de lijn met God open houden. Het was een tijd van kijken wat past bij mij en wat niet; dat gebeurt wanneer je wat losser van thuis komt. Tijdens het werk in de supermarkt achter de kassa en het vlees kreeg ik kennis aan mensen – ik maakte graag een praatje met de klanten en wie mij een beetje kent, weet dat ik tussen de boodschappen ook nu nog steeds een praatje maak over de goede Boodschap – tijdens het werk leerde ik iemand kennen met wie ik bevriend raakte en die zocht een maatje om mee naar de kerk te gaan. Het is soms best lastig om op zondagochtend uit bed te stappen, terwijl je partner zich nog een keer omdraait of al aan het werk is of als deze niets met geloof heeft, want dat komt ook steeds meer voor - en dat is niet helaas, maar een uitdaging: hoe blijf je er dan bij? Met iemand afspreken om naar kerk te gaan, kan een stok achter de deur zijn van het goede soort, een stimulans om er weer te komen. En het begon weer te stromen en is het niet gestopt met stromen: via de muziek, de band met de mensen, merken dat er herkenning is met vroeger en ook dat er dingen veranderd waren en anders konden.

In de contacten met jongere mensen merk ik dat de dingen waar zij tegen aan lopen, niet veel verschillen met mijn eigen ervaringen: “hoe moet het later met mij worden? Zitten ze wel op mij te wachten? Wie wil er oprecht een gesprekje met mij voeren?” Dat is iets dat we allemaal wel herkennen: jong en oud. Dat bindt ons en dat is meer dan waar wij in verschillen. Soms is het wel even zoeken: wat maakt dat Jezus jou raakt? Wat zeggen de verhalen van de Bijbel jou? Net als in dit verhaal komt een rijke man bij Jezus met een vraag.

Zo op het eerste gezicht lijkt hij alles mee te hebben: hij volgt de regels van de Tora en hij heeft alles wat zijn hartje begeert aan bezit en rijkdom. Nou ja, alles? Er is nog iets, waar hij naar uitziet, namelijk het eeuwig leven. Daar verlangt hij zo sterk naar en hij hoopt dat hij van Jezus een plan van aanpak, een nieuwe les krijgt naast de lessen die hij al sinds zijn jeugd heeft gehoord. Én hij volgt deze ook nog eens. Opvallend is dat Jezus hem hier lief krijgt (vers 21) – iets dat in de evangeliën maar op één andere plek voorkomt en wel bij Johannes (11,5), waar Jezus van Marta, Maria en Lazarus houdt. Jezus ziet in de man iemand die oprecht zoekt naar goed leven volgens Gods Tora en die zelfs dat meer wil doen. En hij ziet dat de man nog ergens aan vast zit, dat hem niet dat meer laat doen. Zijn bezit hindert hem om dat los te laten omwille van God. De man druipt af en de leerlingen worden bang, want wie komt er dan wel in, in het Koninkrijk van God?

Sommigen lezen in dit stuk, dat de man faalt om achter Jezus aan te gaan of dat de bekering niet compleet is. Ik denk dat je in dit stuk kunt lezen dat de man beseft, dat hij niet aan dat extra, aan de vraag van Jezus gehoor kan geven. Ik vind dat eerlijk, dat de man aan geeft dat hij al dat andere niet achter zich kan laten. Dat is voor hem te pijnlijk en dat zorgt voor verdriet bij hem. Jezus ziet in hem veel aan goede dingen en ook dat hij nog niet in staat is om nu of misschien later wel achter Jezus aan te gaan. Het verlangen naar het eeuwig leven, dat hier voor Gods Koninkrijk staat, is bij hem aanwezig, maar iets weerhoudt hem om zich volledig aan God te geven. Ik denk dat dat één van de redenen kan zijn dat Jezus de rijke man lief krijgt. Het is een man van goede wil; hij is oprecht in zijn zoeken én oprecht in zijn twijfels, dat hij het niet kan. Dat maakt van die man dat hij net als wij een mens is, die zich met hart en ziel met God willen verbinden, maar er is altijd die maar. Maar wij willen een comfortabel leven leiden; maar wij willen eerst nog dit doen; maar het is te lastig en vul het voor je zelf maar verder in.

Ook voor ons vat Jezus liefde op: dat alleen al is de grond van, waaruit wij mogen geloven, ook al hebben wij te maken met onze eigen aanvechtingen, twijfels, waar wij weer zijn omgekeerd naar God, waar wij van het padje af dwaalden, waar Gods licht ons de weg wees. Als wij aan dit geloof vanuit onze eigen weerbarstigheid woorden, handen en voeten weten te geven, dit ook bij een ander op het spoor mogen komen, door het te delen met elkaar, dan worden wij zelf als lampen, die achter Jezus het licht van de wereld aan gaan. Ieder van ons vormt een schijnend spoor van doorleefd geloof van vallen, sterven en opstaan, leven als nieuw in Christus. Waar wij dat delen met elkaar, dan maken wij een wereld van verschil: voor dat ene kind, voor die jongere, voor die jongvolwassene die op zoek is naar leven, naar het eeuwig leven in God. Amen.

 

 

Contactgegevens

Protestantse gemeente Grootegast/Sebaldeburen

Goede Herderkerk, De Gast 2, 9861 BM te Grootegast

0594-613073

Contact via email